Tijani Boulaouali
'Seeking knowledge is obligatory'
Symposium: Islam, Amazighisme en pluralism, Stichting Okaz Amsterdam, 27 maart 2016. Symposium: Religieuze instellingen en het fenomeen radicalisme, Stichting de Brug, Waregem, 12 maart 2016. Internationale conference: Identity crisis and the return of faith in the era of globalization, Fes Universiteit, 26, 27 maart 2017. Voordracht: Beeldvorming van de Islam en Islamofobie, Nador 1 april 2017 Symposium:

Intellectuele bijdragen


Sepreker in verschillende conferenties, colloquia en symposia zowel in Europa als in de Arabische wereld over uiteenlopende thema's o.a. de Islam en het Westen, Islamitische Vernieuwing, Globalisering, Pluralisme, (De)radicalisering, Beeldvorming van de Islam, Media en Communicatie, etc.

 

'Extremisme heeft niet met de religie op zich te maken, maar met de wijze waarop bepaalde religieuze teksten worden geïnterpreteerd', schrijft Tijani Boulaouali. Volgens hem is morele onwetendheid een van de oorzaken van extremisme.

Extremisme heeft niet met de religie op zich te maken, maar met de wijze waarop bepaalde religieuze teksten worden geïnterpreteerd. Een Koran- of Bijbeltekst die een positieve betekenis inhoudt, kan men soms omgekeerd of verkeerd begrijpen, vooral wanneer men ze vanuit zijn eigen referentiekader overweegt. Meeleven met de andersheid van een ander, of in de hermeneutische zin 'begrijpen hoe anderen het leven anders zien' is hier noodzakelijk voor een vreedzame samenleving.

Areligieuze ideologieën en seculiere levensbeschouwingen kunnen ook gewelddadig en conflictueus zijn. Volgens de godsdienstfilosoof Henk Vroom "Communisme en nationaal-socialisme behoorden tot de meest gewelddadige stromingen van de twintigste eeuw".

Reacties

 رأي اليوم ،JUNE 14, 2017 

حراك سالب.. وحراك فاعل 

أعتقد شخصيا أن المغرب برمته يشهد حراكا شعبيا لم يسبق له نظير في تاريخه المعاصر، وذلك منذ ظهور ما يطلق عليه ثورات الربيع العربي في أواخر 2010 ومطلع 2011، التي أسفرت عن نشوء حركة 20 فبراير (2011) التي سوف تقود وتؤطر احتجاجات الشارع المغربي. وقد استمر هذا الحراك إلى يومنا هذا بشكل متفاوت من منطقة إلى أخرى، ومن طبقة اجتماعية إلى أخرى، ويحيد عن جادة الصواب كل من يزعم أن تلك الثورات كانت مجرد فقاعات جوفاء!

 

Lees meer...

عشق لا نهائي للوطن

قبل أكثر من أحد عشر قرنا خلت جادت قريحة الشاعر العباسي ابن الرومي بقصيدته العصماء التي طبّقت الآفاق، وهو يحن فيها إلى الوطن بروح حداثية بليغة تجاوزت إحداثيات الزمن والجغرافيا، وظلت حية راسخة بانسيابها الدلالي وتماسكها الجمالي، لأنها انبثقت من تجربة شعورية صادقة، لا تكلّف ولا تصنّع فيها، مما أهلها لأن تستمر ليس عبر التاريخ الفيزيائي فحسب، وإنما عبر التاريخ الوجودي كذلك، فيتقاسم معانيها ومشاعرها وقيمها الناسُ على اختلاف أزمنتهم وأمكنتهم، ولعمري هذه هي روح الحداثة الشعرية والإبداعية التي تظل ساكنة في النص رغم قدمه وتقادمه.

إن الوطن ليس حفنة تراب أو رسومات على ورق، وإنما قطعة من ذاتك وقلبك وذاكرتك لا تُجتزأ، وإن هي اجتُزئت.. ارتجت الذات، ووهن القلب، وانطمست الذاكرة، لذلك أدرك الشاعر بعمق وبحق أن الوطن ليس شيئا يباع، فمن يقدِمُ على هذه الفعلة الفظيعة، إنما هو محض خائن وخوّان! وأدرك الشاعر أيضا أن الوطن ليس ملكا إلا لذويه، ولا يمكن للغير أن يتملّكوه، وإن سعوا إلى ذلك بالحديد والنار فسوف يبوء مسعاهم بالفشل الذريع، ولنا في الحركة الإمبريالية عبرة وأيّ عبرة! 

Lees meer...

30-03-2015 | Tijani Boulaouali

Openie: De Moslim Krant

Radicalisering komt niet uit de lucht vallen

|

Al eerder schreef ik in mijn Arabischtalige studie ‘Religieuze ideologie en globalisering van de angst’ datIS als militie zal verdwijnen maar als fenomeen zal voortduren, net als andere jihadistische organisaties. Zie de laatste terroristische aanslagen in Parijs, Kopenhagen en Tunesië. Terwijl westerse beleidsmakers zich bezighouden met de oorlog ter plaatse tegen IS en andere radicale stromingen, sluiten zij hun ogen voor de andere kant van het probleem: de verspreiding van radicalisering in ons midden.

Preventieve maatregelen en veiligheidsaanpak alleen zijn niet in staat om radicalisering te ontmantelen en op te lossen. De westerse militaire aanpak in Afghanistan, Irak en Syrië mislukt, omdat zulke druk ontploffing genereert en geweld meer geweld levert. We hebben behoefte aan een andere aanpak van de kritieke toestand waarin de wereld zich heden bevindt. Wie het ontstaan, de ontwikkeling en de effecten van radicalisering wetenschappelijk onderzoekt, bemerkt dat het niet uit de lucht is komen vallen. Er is een scala aan oorzaken en omstandigheden die dit fenomeen produceert en laat uitzaaien, te weten: opvoeding, armoede, het effect van de media en de tirannie.

De militaire benadering van veiligheid besteedt nauwelijks aandacht aan die contextuele aspecten. Daarin wordt stoere taal gehanteerd in plaats van wijsheid en staat wraak boven tolerantie. Misschien helpt het om de gevolgen te verminderen en te begrenzen maar niet om haar wortels uit te roeien. Deze wortels vinden niet plaats in Irak, Syrië of in andere islamitische landen, maar in de gevoelens van jongeren die in onze samenleving, straten en pleinen ronddwalen en zich als buitenstaander opstellen.

Veiligheid is wat de filosoof John Locke het behartigen van ‘de burgerlijke goederen’ noemt. Maar de veiligheidsaanpak is niet genoeg om geweld namens godsdienst of andere levensbeschouwelijke vormen op te lossen. Er is behoefte aan een pluralistische benadering waarin iedereen op gelijke voet staat. Elke burger dient daarin zijn steentje bij te dragen. Echte burgerschap betekent niet wie of hoe jij bent (identiteit), maar wat jij doet en hoe jij presteert in de maatschappij (bijdrage). Vaak legt men het accent op eigenheid tegenover de andersheid. Maar zo vergeet men zijn plek in de samenleving waarin men zich heeft gevestigd en leeft. Pluralisme stelt elke actieve en verantwoordelijke burger op prijs ongeacht geloof, geslacht, huidskleur of oorsprong.

Iedereen krijgt er een rol om radicale concepten en extreme overtuigingen te deconstrueren. De bijdrage van moslims is hierin van cruciaal belang, zowel intern (thuis, moskee, burgermaatschappij, school) als extern (interreligieuze en culturele dialoog). De fundamentele vragen zijn: in hoeverre is de huidige leermethode in het islamitische onderwijs bruikbaar om een tolerante generatie te vormen, die moeiteloos thuis is in twee culturen? Welke rol kan onze civiele samenleving vervullen om actief burgerschap te bevorderen? Zijn onze moskeeën en islamitische organisaties wel competent om een postmoderne islam te construeren in de versnelde veranderingen op mondiaal niveau en kunnen ze tegelijkertijd voldoen aan de behoeften en verwachtingen van de nieuwe generaties?

De huidige, conventionele islamitische instellingen in Europa zijn niet bekwaam om zulke educatieve, maatschappelijke en theologische problematieken op te lossen. Het is tijd om ruimte te geven en te luisteren naar andere stemmen binnen de moslimgemeenschap die we steeds meer horen in de media en luidkeels van een ‘islamitische vernieuwing’ roepen. Het religieuze discours van sommige imams en bepaalde moslimvertegenwoordigers strookt niet meer met onze tijdgeest. Het is namelijk totaal in tegenspraak met de essentie van de islam zelf: die is oorspronkelijk gekomen om de totaalvisie van het Godsbeeld, het mensbeeld en het wereldbeeld in het hele universum in een continuüm elkaar te laten ontmoeten. Zo blijft de harmonie en het evenwicht zich steeds herstellen.

- See more at: http://demoslimkrant.nl/home/2015/03/3780.html#sthash.zXp6XwJs.dpuf

Radicalisering komt niet uit de lucht vallen

|

Al eerder schreef ik in mijn Arabischtalige studie ‘Religieuze ideologie en globalisering van de angst’ datIS als militie zal verdwijnen maar als fenomeen zal voortduren, net als andere jihadistische organisaties. Zie de laatste terroristische aanslagen in Parijs, Kopenhagen en Tunesië. Terwijl westerse beleidsmakers zich bezighouden met de oorlog ter plaatse tegen IS en andere radicale stromingen, sluiten zij hun ogen voor de andere kant van het probleem: de verspreiding van radicalisering in ons midden.

Preventieve maatregelen en veiligheidsaanpak alleen zijn niet in staat om radicalisering te ontmantelen en op te lossen. De westerse militaire aanpak in Afghanistan, Irak en Syrië mislukt, omdat zulke druk ontploffing genereert en geweld meer geweld levert. We hebben behoefte aan een andere aanpak van de kritieke toestand waarin de wereld zich heden bevindt. Wie het ontstaan, de ontwikkeling en de effecten van radicalisering wetenschappelijk onderzoekt, bemerkt dat het niet uit de lucht is komen vallen. Er is een scala aan oorzaken en omstandigheden die dit fenomeen produceert en laat uitzaaien, te weten: opvoeding, armoede, het effect van de media en de tirannie.

De militaire benadering van veiligheid besteedt nauwelijks aandacht aan die contextuele aspecten. Daarin wordt stoere taal gehanteerd in plaats van wijsheid en staat wraak boven tolerantie. Misschien helpt het om de gevolgen te verminderen en te begrenzen maar niet om haar wortels uit te roeien. Deze wortels vinden niet plaats in Irak, Syrië of in andere islamitische landen, maar in de gevoelens van jongeren die in onze samenleving, straten en pleinen ronddwalen en zich als buitenstaander opstellen.

Veiligheid is wat de filosoof John Locke het behartigen van ‘de burgerlijke goederen’ noemt. Maar de veiligheidsaanpak is niet genoeg om geweld namens godsdienst of andere levensbeschouwelijke vormen op te lossen. Er is behoefte aan een pluralistische benadering waarin iedereen op gelijke voet staat. Elke burger dient daarin zijn steentje bij te dragen. Echte burgerschap betekent niet wie of hoe jij bent (identiteit), maar wat jij doet en hoe jij presteert in de maatschappij (bijdrage). Vaak legt men het accent op eigenheid tegenover de andersheid. Maar zo vergeet men zijn plek in de samenleving waarin men zich heeft gevestigd en leeft. Pluralisme stelt elke actieve en verantwoordelijke burger op prijs ongeacht geloof, geslacht, huidskleur of oorsprong.

Iedereen krijgt er een rol om radicale concepten en extreme overtuigingen te deconstrueren. De bijdrage van moslims is hierin van cruciaal belang, zowel intern (thuis, moskee, burgermaatschappij, school) als extern (interreligieuze en culturele dialoog). De fundamentele vragen zijn: in hoeverre is de huidige leermethode in het islamitische onderwijs bruikbaar om een tolerante generatie te vormen, die moeiteloos thuis is in twee culturen? Welke rol kan onze civiele samenleving vervullen om actief burgerschap te bevorderen? Zijn onze moskeeën en islamitische organisaties wel competent om een postmoderne islam te construeren in de versnelde veranderingen op mondiaal niveau en kunnen ze tegelijkertijd voldoen aan de behoeften en verwachtingen van de nieuwe generaties?

De huidige, conventionele islamitische instellingen in Europa zijn niet bekwaam om zulke educatieve, maatschappelijke en theologische problematieken op te lossen. Het is tijd om ruimte te geven en te luisteren naar andere stemmen binnen de moslimgemeenschap die we steeds meer horen in de media en luidkeels van een ‘islamitische vernieuwing’ roepen. Het religieuze discours van sommige imams en bepaalde moslimvertegenwoordigers strookt niet meer met onze tijdgeest. Het is namelijk totaal in tegenspraak met de essentie van de islam zelf: die is oorspronkelijk gekomen om de totaalvisie van het Godsbeeld, het mensbeeld en het wereldbeeld in het hele universum in een continuüm elkaar te laten ontmoeten. Zo blijft de harmonie en het evenwicht zich steeds herstellen.

- See more at: http://demoslimkrant.nl/home/2015/03/3780.html#sthash.zXp6XwJs.dpuf

Radicalisering komt niet uit de lucht vallen

|

Al eerder schreef ik in mijn Arabischtalige studie ‘Religieuze ideologie en globalisering van de angst’ datIS als militie zal verdwijnen maar als fenomeen zal voortduren, net als andere jihadistische organisaties. Zie de laatste terroristische aanslagen in Parijs, Kopenhagen en Tunesië. Terwijl westerse beleidsmakers zich bezighouden met de oorlog ter plaatse tegen IS en andere radicale stromingen, sluiten zij hun ogen voor de andere kant van het probleem: de verspreiding van radicalisering in ons midden.

Preventieve maatregelen en veiligheidsaanpak alleen zijn niet in staat om radicalisering te ontmantelen en op te lossen. De westerse militaire aanpak in Afghanistan, Irak en Syrië mislukt, omdat zulke druk ontploffing genereert en geweld meer geweld levert. We hebben behoefte aan een andere aanpak van de kritieke toestand waarin de wereld zich heden bevindt. Wie het ontstaan, de ontwikkeling en de effecten van radicalisering wetenschappelijk onderzoekt, bemerkt dat het niet uit de lucht is komen vallen. Er is een scala aan oorzaken en omstandigheden die dit fenomeen produceert en laat uitzaaien, te weten: opvoeding, armoede, het effect van de media en de tirannie.

De militaire benadering van veiligheid besteedt nauwelijks aandacht aan die contextuele aspecten. Daarin wordt stoere taal gehanteerd in plaats van wijsheid en staat wraak boven tolerantie. Misschien helpt het om de gevolgen te verminderen en te begrenzen maar niet om haar wortels uit te roeien. Deze wortels vinden niet plaats in Irak, Syrië of in andere islamitische landen, maar in de gevoelens van jongeren die in onze samenleving, straten en pleinen ronddwalen en zich als buitenstaander opstellen.

Veiligheid is wat de filosoof John Locke het behartigen van ‘de burgerlijke goederen’ noemt. Maar de veiligheidsaanpak is niet genoeg om geweld namens godsdienst of andere levensbeschouwelijke vormen op te lossen. Er is behoefte aan een pluralistische benadering waarin iedereen op gelijke voet staat. Elke burger dient daarin zijn steentje bij te dragen. Echte burgerschap betekent niet wie of hoe jij bent (identiteit), maar wat jij doet en hoe jij presteert in de maatschappij (bijdrage). Vaak legt men het accent op eigenheid tegenover de andersheid. Maar zo vergeet men zijn plek in de samenleving waarin men zich heeft gevestigd en leeft. Pluralisme stelt elke actieve en verantwoordelijke burger op prijs ongeacht geloof, geslacht, huidskleur of oorsprong.

Iedereen krijgt er een rol om radicale concepten en extreme overtuigingen te deconstrueren. De bijdrage van moslims is hierin van cruciaal belang, zowel intern (thuis, moskee, burgermaatschappij, school) als extern (interreligieuze en culturele dialoog). De fundamentele vragen zijn: in hoeverre is de huidige leermethode in het islamitische onderwijs bruikbaar om een tolerante generatie te vormen, die moeiteloos thuis is in twee culturen? Welke rol kan onze civiele samenleving vervullen om actief burgerschap te bevorderen? Zijn onze moskeeën en islamitische organisaties wel competent om een postmoderne islam te construeren in de versnelde veranderingen op mondiaal niveau en kunnen ze tegelijkertijd voldoen aan de behoeften en verwachtingen van de nieuwe generaties?

De huidige, conventionele islamitische instellingen in Europa zijn niet bekwaam om zulke educatieve, maatschappelijke en theologische problematieken op te lossen. Het is tijd om ruimte te geven en te luisteren naar andere stemmen binnen de moslimgemeenschap die we steeds meer horen in de media en luidkeels van een ‘islamitische vernieuwing’ roepen. Het religieuze discours van sommige imams en bepaalde moslimvertegenwoordigers strookt niet meer met onze tijdgeest. Het is namelijk totaal in tegenspraak met de essentie van de islam zelf: die is oorspronkelijk gekomen om de totaalvisie van het Godsbeeld, het mensbeeld en het wereldbeeld in het hele universum in een continuüm elkaar te laten ontmoeten. Zo blijft de harmonie en het evenwicht zich steeds herstellen.

- See more at: http://demoslimkrant.nl/home/2015/03/3780.html#sthash.zXp6XwJs.dpuf

Radicalisering komt niet uit de lucht vallen

|

Al eerder schreef ik in mijn Arabischtalige studie ‘Religieuze ideologie en globalisering van de angst’ datIS als militie zal verdwijnen maar als fenomeen zal voortduren, net als andere jihadistische organisaties. Zie de laatste terroristische aanslagen in Parijs, Kopenhagen en Tunesië. Terwijl westerse beleidsmakers zich bezighouden met de oorlog ter plaatse tegen IS en andere radicale stromingen, sluiten zij hun ogen voor de andere kant van het probleem: de verspreiding van radicalisering in ons midden.

Preventieve maatregelen en veiligheidsaanpak alleen zijn niet in staat om radicalisering te ontmantelen en op te lossen. De westerse militaire aanpak in Afghanistan, Irak en Syrië mislukt, omdat zulke druk ontploffing genereert en geweld meer geweld levert. We hebben behoefte aan een andere aanpak van de kritieke toestand waarin de wereld zich heden bevindt. Wie het ontstaan, de ontwikkeling en de effecten van radicalisering wetenschappelijk onderzoekt, bemerkt dat het niet uit de lucht is komen vallen. Er is een scala aan oorzaken en omstandigheden die dit fenomeen produceert en laat uitzaaien, te weten: opvoeding, armoede, het effect van de media en de tirannie.

De militaire benadering van veiligheid besteedt nauwelijks aandacht aan die contextuele aspecten. Daarin wordt stoere taal gehanteerd in plaats van wijsheid en staat wraak boven tolerantie. Misschien helpt het om de gevolgen te verminderen en te begrenzen maar niet om haar wortels uit te roeien. Deze wortels vinden niet plaats in Irak, Syrië of in andere islamitische landen, maar in de gevoelens van jongeren die in onze samenleving, straten en pleinen ronddwalen en zich als buitenstaander opstellen.

Veiligheid is wat de filosoof John Locke het behartigen van ‘de burgerlijke goederen’ noemt. Maar de veiligheidsaanpak is niet genoeg om geweld namens godsdienst of andere levensbeschouwelijke vormen op te lossen. Er is behoefte aan een pluralistische benadering waarin iedereen op gelijke voet staat. Elke burger dient daarin zijn steentje bij te dragen. Echte burgerschap betekent niet wie of hoe jij bent (identiteit), maar wat jij doet en hoe jij presteert in de maatschappij (bijdrage). Vaak legt men het accent op eigenheid tegenover de andersheid. Maar zo vergeet men zijn plek in de samenleving waarin men zich heeft gevestigd en leeft. Pluralisme stelt elke actieve en verantwoordelijke burger op prijs ongeacht geloof, geslacht, huidskleur of oorsprong.

Iedereen krijgt er een rol om radicale concepten en extreme overtuigingen te deconstrueren. De bijdrage van moslims is hierin van cruciaal belang, zowel intern (thuis, moskee, burgermaatschappij, school) als extern (interreligieuze en culturele dialoog). De fundamentele vragen zijn: in hoeverre is de huidige leermethode in het islamitische onderwijs bruikbaar om een tolerante generatie te vormen, die moeiteloos thuis is in twee culturen? Welke rol kan onze civiele samenleving vervullen om actief burgerschap te bevorderen? Zijn onze moskeeën en islamitische organisaties wel competent om een postmoderne islam te construeren in de versnelde veranderingen op mondiaal niveau en kunnen ze tegelijkertijd voldoen aan de behoeften en verwachtingen van de nieuwe generaties?

De huidige, conventionele islamitische instellingen in Europa zijn niet bekwaam om zulke educatieve, maatschappelijke en theologische problematieken op te lossen. Het is tijd om ruimte te geven en te luisteren naar andere stemmen binnen de moslimgemeenschap die we steeds meer horen in de media en luidkeels van een ‘islamitische vernieuwing’ roepen. Het religieuze discours van sommige imams en bepaalde moslimvertegenwoordigers strookt niet meer met onze tijdgeest. Het is namelijk totaal in tegenspraak met de essentie van de islam zelf: die is oorspronkelijk gekomen om de totaalvisie van het Godsbeeld, het mensbeeld en het wereldbeeld in het hele universum in een continuüm elkaar te laten ontmoeten. Zo blijft de harmonie en het evenwicht zich steeds herstellen.

- See more at: http://demoslimkrant.nl/home/2015/03/3780.html#sthash.zXp6XwJs.dpuf

Al eerder schreef ik in mijn Arabischtalige studie ‘Religieuze ideologie en globalisering van de angst’ dat IS als militie zal verdwijnen maar als fenomeen zal voortduren, net als andere jihadistische organisaties. Zie de laatste terroristische aanslagen in Parijs, Kopenhagen en Tunesië. Terwijl westerse beleidsmakers zich bezighouden met de oorlog ter plaatse tegen IS en andere radicale stromingen, sluiten zij hun ogen voor de andere kant van het probleem: de verspreiding van radicalisering in ons midden.

Lees meer...

11-04-2014 | Door: Tijani Boulaouali

 
Zoals we gewend zijn van Geert Wilders is de islam het mikpunt van karikatuur. Begin 2013 waarschuwde hij zijn Australische vrienden voor de islam als zijnde het kwaad voor de mensheid dat het Westen in gevaar: " a totalitarian ideology” . - See more at: http://demoslimkrant.nl/home/2014/04/314.html#sthash.JaUd0oaZ.dpuf
Zoals we gewend zijn van Geert Wilders is de islam het mikpunt van karikatuur. Begin 2013 waarschuwde hij zijn Australische vrienden voor de islam als zijnde het kwaad voor de mensheid dat het Westen in gevaar: " a totalitarian ideology” .

Onder de titel ‘We moeten Mohammed ontmaskeren’ verscheen van hem in HP/De Tijd in 2011 een artikel waarbij hij de profeet Mohammed analyseerde, zogezegd om de ware aard van deze man aan het licht te brengen en het taboe rond hem te doorbreken.

Lees meer...

25-12-2014 | Tijani Boulaouali

Openie:De Moslim Krant

Opinie

Max Velthuijs vertelt in het kinderboek ‘Kikker en de vreemdeling’ over de kikker en zijn vriendjes varkentje, eend en haas die op een dag ontdekken dat er aan de rand van het bos zich een vreemdeling heeft gevestigd. Varkentje beschrijft hem als een vieze, stinkende rat, maar de kikker repliceert verstandig: "Dat weten we toch nog niet?” Hij wil eerst gaan kijken wie die onbekende is. Na een tijd ontdekt hij dat de rat erg lief en beheerst is en ook kan timmeren, schrijven, lezen en Engels, Deens en Duits spreekt. Toch blijft het varkentje hem verstoten: "Hé jij, ga jij maar terug. Jij moet hier niet zijn.” "Omdat hij anders is?” vraagt de eend. De kikker zegt tenslotte wijselijk: "We zijn toch allemaal anders?”

Lees meer...

|

Op 16 mei 2003 vonden aanslagen plaats in Casablanca te Marokko, verspreid over verschillende doelwitten: de luxe residentie Al-Riyad, hotel Farah, de Joodse begraafplaats en een Italiaanse restaurant op enkele meters van de Belgische ambassade.

31 mensen kwamen om het leven onder wie twee politieagenten en acht Europese toeristen.

Twaalf van de aanslagplegers sneuvelden en twee van hen werd kort daarvoor gearresteerd. Ze waren tussen 20 en 24 jaar en behoorden tot het armste district Sidi Moumen, aan de rand van de economische hoofdstad.


Lees meer...

|

Ruim tien jaar geleden deed ik mee aan een workshop over de Dag van de Dialoog. De gemeente Amsterdam beoogde hiermee mensendichter bij elkaar te brengen in een inspirerend en betekenisvol gesprek: "Door in kleine groepen aan dialoogtafels ervaringen, ideeën en dromen uit te wisselen, ontstaat er ruimte voor nieuwe inzichten en het benoemen van persoonlijke actie.

De uiteenlopende achtergronden van de deelnemers draagt bij aan het vergroten van kennis over elkaar en vormt de basis voor prettig samen leven, wonen en werken."

Na 21 december 2004 werden circa 120 dialoogtafels georganiseerd in alle stadsdelen van de stad Amsterdam door uiteenlopende organisaties. Ikzelf hield toen een dialoogtafel in Amsterdam Oost. Acht Amsterdammers van diverse afkomst, levensbeschouwingen, geslacht en sociale klassen waren bijeengekomen om zaken te bespreken zoals het Amsterdams-zijn, het samenleven met verschillende culturen, de verwachtingen van medeburgers en de eigen bijdrage aan het onderlinge samenleven. Sindsdien worden overal verschillende dialooginitiatieven genomen over het hele land.


Lees meer...
Tijani Boulaouali

Researcher, Islamic intellectual, teacher Islamic theology, Arabic Language and didactic/pedagogical formation and author of several books including: The image of Islam in the Dutch academic approach (United Arab Emirates, 2013), Arabic poetry, the duality of norm and deviation (United Arab Emirates, 2012), Islam and the Amazighism (Casablanca, 2008), Muslims in the West (2006, Cairo).

-------------------------

Onderzoeker, moslimintellectueel, Docent Islam, Arabische Taal en pedagogische/didactische vorming en auteur van een aantal boeken o. a. De beeldvorming van de Islam in de Nederlandse academische benadering (United Arab Emirates, 2013), De Islam en het Amazighisme (Casablanca, 2008), Moslims in het Westen (2005, Cairo).

-------------------------

باحث ومثقف إسلامي، متخصص في قضايا الإسلام والغرب ودراسات الإعلام والأدب والترجمة، أستاذ العلوم الإسلامية واللغة العربية والتكوين التربوي. صدرت له مجموعة من المؤلفات منها: المسلمون في الغرب، القاهرة 2006، الإسلام والأمازيغية، الدار البيضاء 2009، صورة الإسلام في المقاربة الأكاديمية الهولندية، مركز الإمارات للدراسات والبحوث الاستراتيجية 2013

Mijn artikelen
Reacties